Όλοι οι άνθρωποι έχομεν ανάγκην της προσευχής περισσότερον από ότι τα δένδρα έχουν ανάγκην των υδάτων. Διότι ούτε τα δένδρα δύνανται να παράγουν τους καρπούς, εάν δεν πίνουν ύδωρ δια των ριζών, ούτε ημείς θα δυνηθώμεν να παραγάγωμεν τους πολυτίμους καρπούς της ευσεβείας, εάν δεν ποτιζώμεθα δια των προσευχών. Δια τούτο πρέπει και όταν εξεγειρώμεθα εκ της κλίνης, να προφθάνωμεν πάντοτε τον ήλιον με την λατρείαν του Θεού και όταν καθήμεθα εις την τράπεζαν δια να φάγωμεν και όταν πρόκειται να κοιμηθώμεν. Μάλλον δε καθ’ εκάστην ώραν και μίαν προσευχήν να προσφέρωμεν εις τον Θεόν, διατρέχοντες τοιουτοτρόπως δια της προσευχής ένα δρόμον ίσον προς το διάστημα της ημέρας.

All people need prayer more than trees need water. For neither can trees bear fruit unless they drink water by the roots, nor can we bear the precious fruit of godliness if we do not water ourselves through prayer. That is why when we wake up from the bed, we must always reach the sun with the worship of God and when we sit at the table to eat and when we are going to sleep. Rather, at every hour and one prayer to offer to God, thus passing through prayer a path equal to the time of day.